Jij ben een kei in door gaan... altijd weer.
Je regelt.
Je zorgt.
Je denkt vooruit.
Je staat klaar.
En als iemand vraagt hoe het met je gaat, zeg je waarschijnlijk:
“Ja hoor, goed.”
Terwijl je ondertussen best moe bent...
Je hoofd blijft maar doorgaan. Je schouders voelen gespannen.
En als je eindelijk op de bank zit, duurt het soms nog een hele tijd voordat je lichaam doorheeft dat de dag voorbij is.
Misschien denk je al een tijdje:
Ik zou gewoon eens even helemaal niets willen.
Een behoefte aan een moment van genieten en waarop iemand anders eens voor jóú zorgt.
