Jij gaat altijd maar door.
Nog even dit.
Nog even dat.
Dan pas ben jij aan de beurt.
Je zorgt, regelt en staat klaar voor anderen.
En ondertussen?
Wordt je wakker met spanning in je nek, schouders. Je kaak doet gezellig mee.
Je hoofd blijft maar doorgaan en als je eindelijk op de bank zit, lukt ontspannen nog steeds niet.
Je bent moe.
Maar dit veranderen? Tja hoe dan!
Er is altijd wel iets...
Maar inmiddels ben je er klaar mee.
Met doorgaan, opstapelen terwijl je lichaam al lang probeer te vertellen dat het anders mag.



