Jij gaat altijd maar door.
Omdat er veel van je gevraagd wordt.
Omdat je gewend bent om verantwoordelijkheid te nemen.
Omdat er altijd wel iets is dat aandacht nodig heeft.
Je zorgt, regelt en staat klaar voor anderen.
Maar de laatste tijd merk je dat je lichaam steeds duidelijker signalen begint te geven.
Je wordt wakker met spanning in je nek, schouders of kaken.
Je hoofd blijft doorgaan, ook als je eindelijk op de bank zit.
Je bent moe, maar ontspannen lukt niet echt.
En ergens voel je:
Zo wil ik niet blijven doorgaan.



